In haar werk probeert Van der Velden meerdere werelden samen te voegen tot een nieuw beeld; van een realistische werkelijkheid een mix te maken met haar verbeelding.

Het uitgangspunt is steeds de figuratieve werkelijkheid zoals zij die vastlegt met behulp van fotografie. Tijdens het werkproces wisselen figuratie en abstractie elkaar af en werkt ze met de tegenstellingen werkelijkheid en fantasie/ de organische natuur, het toeval en de kunstmatig bedachte structuren. Ze probeert daarin orde te scheppen en te zoeken naar een nieuwe ordening met een vervreemdende werkelijkheid.

 

Over het werk van Maria van der Velden:

                          paarden en paardachtigen in velden en wegen

Ondertussen zijn de werken met paarden een regelrechte serie geworden. Meestal klein van stuk, maar soms ook groter en vooral samengesteld. Er is een constante, ook wat de vorm betreft in te vinden. Bij de eerste blik denk je een chaos van vormen te zien, bij nader inzicht blijkt er een groot verschil in vormen maar ook in hiërarchie van de beelden te schuilen.

De paarden hebben een gelijkenis met hun omgeving, bijna kameleonachtig, maar zo gauw je beter observeert zie je de witte paarden en zelfs ook de rauwe omgeving is ‘paardachtig’ . De takken en de draden zijn een reactie op de vorm en geeft de natuur, het groeizame, gestalte.

Het paard staat enerzijds voor de krachtige vorm, maar de schimmel geeft het imaginaire, het sprookjesachtige weer. Bij elkaar zijn het actie- en interactie-elementen.

You can find a horse everywhere, dat is waar. Maar niet de paarden van Maria van der Velden. Ze zijn apart en kwaliteitsvol in hun verschijning.

 

Thijs van Kimmenade

Milheeze, juni 2016

Menu
×